23 Haziran 2010 Çarşamba

Yoğun


"olanca kapısı açık olanların
dışına bile hırsız girmez."

bugün yolda ayaklarım birbirine dolandı, yanımda birisi olsaydı gülerdik ne güzel.
akşam olsun diye bekledim güne başlamak için, baktım dolapta ne Bailey's ne bira.
müziğin sesini açtım, sarıldık sonra. Sarıldıkça üşüyor insan. Gözü, duvardaki tek kişilik gölgeye takıldıkça.

üzülmez mi insan?! alıp karnımda taşısam dediğinin başkasına titreyen yüreğini görür de üzülmez mi?! kendini hep onu affederken yakalar da üzülmez mi?! her gece ölüme yatıp da, sabah ölmediğini görür de üzülmez mi?!

"Bunca yıl sırtımda bunca insan taşıdım.
Üstümü yaşamak bildiler, altımı ölüm.
Oysa ben, aldatan çizgimin kesinliğinde
Çoğunun üstümde öldüğünü gördüm."

4 yorum:

selçuk dedi ki...

şey gibi...

don't push me too hard
i'm not prepared for a talk
my dear
prefer to disappear..

gibi...

AmeliePoulain dedi ki...

huuww..uçuran satırlar. başım döndü sanki. öyle etkileyici.
kim demiş?

éLLa dedi ki...

alıp karnımda taşısam dediğinin başkasına titreyen yüreğini görür de üzülmez mi?!

uzulur, basima gelmedigi halde kalbim acidi.. etkileyici bir yazi olmus.

AmeliePoulain dedi ki...

niyet kalbinin acıması değildi elbet. teşekkürler ella!